Of ik misschien graag een koffie wilde, vroeg hij.
Dat wilde ik wel, zwart graag.
Dan mocht er toch een koekje bij, besliste hij.
Zo kwam het dat hij even later terug kwam met een koffie en een speculaasje, ging zitten, het speculaasje in de koffie sopte, een grote slok zwarte koffie nam en zei: “zo, vertel het eens.”
Zo menselijk.